صفي الرحمان مباركفوري ( مترجم : محمد بهاء الدين حسينى )

219

الرحيق المختوم ( باده ناب ) ( فارسي )

كارهاى ناپسند از خود نشان مىدادند ؛ مثلا از برخى مسلمانان ساده‌لوح ، مطالبى مىگرفتند تا نقشهء شوم خود را بدان اجرا نمايند . ( 1 ) ج : دستهء سوم ، يهود بودند كه در دوران فشار و زورگويى آشور و روم به سرزمين حجاز سرازير شده بودند . آنان در اصل از تبار عبرى بودند و پس از انتقال به خاك حجاز ، در لباس ، شكل ، فرم ، زبان و تمدن عربى در آمدند و قبايل و افراد خويش را به عربى نام‌گذارى و با مردم عرب پيوند ازدواج و قومى برقرار كردند ، اما ملّيّت و نژاد خود را حفظ نمودند و در عرب ادغام نگشتند و به نژاد اسرائيلى - يهودى خود مىباليدند و مردم عرب را - سخت - تحقير مىكردند ؛ و آنان را وحشى و ساده‌لوح ، پس افتاده و جا مانده مىخواندند . اموال و زندگى مردم عرب را براى خود جايز مىدانستند و به هر نحوى از آن سوء استفاده مىكردند : « . . . قالُوا لَيْسَ عَلَيْنا فِي الْأُمِّيِّينَ سَبِيلٌ . . . « 1 » » : [ . . . مىگفتند : قوم بىلفظ [ عرب ] بر ما حقى و حكمى ندارند « 2 » « 3 » . . . ] و در نشر دين ، توانمند نيستند و سرمايهء مهم دينى آنان : فال و پيش گويى ، سحر و جادو ، دميدن در گره ، تعويذ و امثال آنهاست . به اين دليل ، يهود خود را اهل علم و خرد و رهبرى و معنويّت مىپنداشتند . ( 2 ) يهوديان در كار و زندگى ماهر بودند . انواع حبوبات ، خرما ، شراب و پوشاك را دادوستد مىكردند . پوشاك ، حبوبات و شراب را وارد و خرما را صادر مىنمودند . علاوه بر اينها كارهاى ديگرى هم داشتند . در دادوستد سود كلانى از مردم عرب مىگرفتند . رباخوارى در ميانشان مرسوم بود . يهود ، به سران و بزرگان عرب وام مىدادند تا [ به شعرا هدايايى دهند و ] مدح و ستايش را از آنان كسب نمايند و - بى آن كه از خود مالى داده و كار مفيدى كرده باشند - آوازه و شهرتى ميان مردم به دست آورند . آنگاه يهود [ در مقابل اين وام ] زمين ، باغ و كشاورزى آنان را به گرو مىگرفتند و پس از چند سال ، آن را [ هم چون يهود امروز ] به تصرف خويش در مىآوردند . ( 3 ) يهوديان ، دسيسه‌گر ، خودخواه و فاسد بودند . دشمنى و كينه‌توزى را در ميان قبيله‌هاى عرب همسايه ، ايجاد مىكردند و با حيله‌هاى نهانى ، آنان را بر ضد همديگر تحريك مىنمودند و همواره جنگ داخلى و خونين را به راه مىانداختند و هر وقت جنگ به خاموشى

--> ( 1 ) - آل عمران / 75 . ( 2 ) - در خوردن اموال عرب گناهكار نيستيم . ( منير ) ( 3 ) - . . . زيان گه ياندن به و نه خوينده وارانه [ عه ره ب ] ، بومه گوناهيكى نيه . . . ( هه ژار )